METODY · film 6:11 · 22.10.2026
Iniekcja na wilgoć: 4 powody, dla których ściana bywa dalej mokra
AQ / film · 6:11
Trzy błędy wykonania i jeden powód, który siedzi w samej metodzie. Plus pięć pytań do wykonawcy, zanim ktoś zacznie wiercić w Twoim murze.
Rozdziały
Tekst filmu
Pan Andrzej ma dom z cegły. Przy podłodze w salonie mokry pas, wysolenia, odpadający tynk. Przyjeżdża ekipa. W godzinę wierci w murze równy rząd otworów, co dziesięć, dwanaście centymetrów. Wlewają preparat. Szef ekipy mówi: za miesiąc będzie sucho, można tynkować.
Miesiąc później pan Andrzej kładzie nową gładź i maluje. Pięknie. Rok później plama jest z powrotem. Gładź puchnie i odpada płatami. Dzwoni do ekipy i słyszy: preparat był dobry, robota była dobra, reszta to nie nasza sprawa.
I teraz uwaga. Są cztery powody, dla których po iniekcji ściana bywa dalej mokra. Trzy to błędy roboty. Czwarty siedzi w samej metodzie i nie da się go zrobić lepiej. Właśnie ten czwarty trafił pana Andrzeja.
To jest drugi odcinek naszej serii o metodach osuszania. W pierwszym pokazaliśmy, że woda ma kilka wejść do muru. Iniekcja zamyka wejście od dołu. Dziś: ile rzeczy musi się udać, żeby to zadziałało, i za co nikt Ci nie odpowiada.
Najpierw jedno zdanie, jak to działa. W otwory wprowadza się preparat, który ma wsiąknąć w mur i zrobić w nim poziomą przegrodę. Taki płot dla wody, która wspina się z gruntu. Cała sztuka polega na tym, żeby w tym płocie nie było dziur.
Powód pierwszy. Mur jest za mokry na ten preparat. Brzmi absurdalnie, bo przecież po to robimy iniekcję, że mur jest mokry. Ale pomyśl o gąbce pełnej wody. Wlej do niej coś jeszcze. Nie wejdzie, bo nie ma miejsca. Producenci piszą to w kartach technicznych wprost. Płyn wlewany bez ciśnienia działa tylko wtedy, gdy pory muru są wypełnione wodą najwyżej w sześćdziesięciu, osiemdziesięciu procentach, zależnie od preparatu. A żeby to wiedzieć, ktoś musi najpierw zmierzyć mur. W środku, nie miernikiem przyłożonym do tynku.
Powód drugi. Pustki. Stary mur rzadko jest pełny. Kamień obok cegły, szczeliny, wykruszona zaprawa. Preparat wlany w taki mur nie robi przegrody. Ucieka w dziurę, jak woda w odpływ. Producenci każą wtedy najpierw zalać otwory zaprawą, odczekać, wywiercić je od nowa i dopiero wtedy robić iniekcję. Zgadnij, który etap najłatwiej pominąć, kiedy się spieszy.
Powód trzeci. Precyzja. Preparat wlany bez ciśnienia rozchodzi się w murze na pięć do ośmiu centymetrów od otworu. Dlatego otwory są tak gęsto. Jeden pominięty, jeden za płytki, jeden wywiercony pod złym kątem i w płocie jest dziura. A woda znajdzie ją szybciej niż ktokolwiek z nas. Przy murze grubszym niż sześćdziesiąt centymetrów trzeba jeszcze wiercić z obu stron.
Trzy powody i każdy zależy od tego, jak dokładna jest ekipa. Ale załóżmy, że u pana Andrzeja wszystko zrobiono idealnie. Mur zmierzony, pustki wypełnione, otwory jak spod linijki. I tak dochodzimy do powodu czwartego.
Iniekcja zatrzymuje nową wodę.
Ale nie osusza muru.
Zobacz, jak iniekcję sprawdza się w laboratorium według niemieckich wytycznych, na których opierają się producenci. Przegroda przechodzi test, jeśli po dziewięćdziesięciu dniach w murze jest co najmniej o połowę mniej wody niż w murze bez iniekcji. O połowę mniej. Po trzech miesiącach. Tyle wystarczy, żeby zdać. Do suchej ściany jeszcze daleko.
Bo woda, która już jest w murze nad przegrodą, musi sama wyparować przez powierzchnię ściany. A to trwa. Miesiącami, w grubym murze latami. Razem z wodą do tynku wędrują sole i niszczą go przez cały ten czas. Kto tego pilnuje? I kto odpowiada za to, czy ściana w końcu wyschnie? Zapytaj o to, zanim podpiszesz.
I teraz popatrz, co zrobił pan Andrzej, w dobrej wierze. Po miesiącu zamknął mokry, zasolony mur gładzią i farbą. Nikt mu nie powiedział, że ma czekać, ani nie przyszedł zmierzyć. Woda i sól poszły tam, gdzie mogły. W nową gładź. Pan Andrzej jest zmyślony. Ale ta historia zdarza się naprawdę.
Iniekcja zrobiła swoje. Tylko że nikt nie odpowiadał za to, na czym panu Andrzejowi naprawdę zależało. Za suchą ścianę.
I tu jest różnica, o której chcemy powiedzieć wprost. My nie wiercimy, nie wlewamy preparatu i nie tniemy muru. Nasz system pełni funkcję izolacji poziomej, mamy to zapisane w umowie, i jednocześnie osusza mur. A odpowiedzialność bierzemy nie tylko za przegrodę, ale za osuszenie muru. Mierzymy go w trakcie schnięcia i na jego koniec. Gwarancja na działanie systemu i ochronę przed podciąganiem z gruntu to dwadzieścia lat, na piśmie.
Obiecaliśmy w poprzednim odcinku, co sprawdzić, zanim ktoś przyłoży wiertarkę do Twojej ściany. Oto pięć pytań do wykonawcy.
Pierwsze. Skąd wiecie, że ta woda idzie od dołu? Drugie. Jak zmierzycie wilgotność muru? Chodzi o pomiar w głębi muru, nie o miernik przyłożony do ściany. Trzecie. Jaki preparat i do jak mokrego muru jest przeznaczony? Poproś o kartę techniczną. Czwarte. Co zrobicie z pustkami w murze? Piąte. Na co dajecie gwarancję? Na preparat czy na suchą ścianę? I kto to zmierzy za rok?
Na każde z tych pytań mamy odpowiedź na piśmie: protokół pomiarowy, warunki w umowie i gwarancję. Jeśli gdzie indziej na którekolwiek z nich nie usłyszysz odpowiedzi na piśmie, zadzwoń do nas i porównaj. Rozmowa jest bezpłatna. A jeśli Twoja woda nie idzie od dołu, powiemy Ci to od razu.
W ostatnim odcinku podcinka. Najbardziej inwazyjna z metod: przecinanie muru. I rachunek, którego nie ma w ofercie. Ten, który płaci Twój dom.

