Dawna bożnica przy Zielonym Rynku w Makowie Mazowieckim to ceglany budynek z XIX wieku, wpisany do rejestru zabytków. W 2017 roku przechodził gruntowną przebudowę na budynek użyteczności publicznej: dostał nowy dach, izolację pionową i nowe tynki.

Karta realizacji: dawna bożnica w Makowie Mazowieckim, montaż w 2017 roku; obiekt: dawna bożnica z XIX wieku, zabytek, w trakcie prac: przebudowa na budynek publiczny, mury: cegła, 50 cm w miejscach pomiaru, przy montażu do 9,83% wody w murze; wilgotność muru w 2022 roku w dwóch zbadanych miejscach: poniżej 1%
RYS. Nr. AQ-BL-MAK — Karta realizacji

Stan przed: mury zawilgocone od dołu

Przy montażu, w październiku 2017 roku, mury miały nisko nad ziemią do 9,83% wody, najwięcej na ścianie zewnętrznej na wysokości 30 cm. Technik opisał je jako zawilgocone w dużym stopniu przez wilgoć podciąganą z gruntu. Do tego dochodziła wilgoć z trwającego remontu i sól, która ściąga wilgoć z powietrza.

Co zrobiliśmy

31 października 2017 roku, w trakcie przebudowy, zamontowaliśmy system osuszania. W 2018 i 2019 roku sprawdzaliśmy mury miernikiem bez wiercenia i notatki z kontroli opisują je jako suche. W lutym 2022 roku, na dodatkowym serwisie, zmierzyliśmy mury metodą z próbkami.

Oś czasu realizacji. 31 października 2017: montaż i pomiar, do 9,83% wody w murze; 8 listopada 2018: kontrola po roku; 17 września 2019: kontrola po dwóch latach; 11 sierpnia 2021: kontrola, tynki bez degradacji; 2 lutego 2022: pomiar w dwóch miejscach, poniżej 1%; 28 lutego 2022: list referencyjny biblioteki
RYS. Nr. AQ-BL-MAK — Przebieg realizacji w latach 2017–2022

Czego świadomie nie zrobiliśmy

Nie kuliśmy ani nie podcinaliśmy zabytkowych murów pod izolację poziomą.

Wynik: pomiar w 2022 roku

W lutym 2022 roku zbadaliśmy mury w dwóch miejscach, na ścianie wewnętrznej i zewnętrznej. W obu wilgotność była poniżej 1%, a przy montażu te same miejsca miały na wysokości 30 cm 6,45% i 4,87% wody. W tym samym remoncie wykonano izolację pionową, więc na ten wynik złożyły się obie prace.